ΕΙΚΟΝΕΣ – ΘΥΜΗΣΕΣ

Στσι χοχλιούς*

Γράφει ο Αντώνης Γ. Ξεπαπαδάκης

Είναι φθινόπωρο. Σήμερα, άρχισαν τα πρωτοβρόχια. Από το πρωί βρέχει ασταμάτητα. Πηγαίνοντας στο σχολείο η σκέψη μου τρέχει στο απόγευμα. Σίγουρα, όλο το χωριό θα ετοιμάζεται να πάει στους χοχλιούς. Αν βρέχει μέχρι το απόγευμα, όταν σταματήσει η βροχή και δε σηκωθεί νοτιά θα έχει πολλούς χοχλιούς και το βράδυ θα έχομε πανηγύρι. Δεν έβλεπα την ώρα να σχολάσει το σχολείο. Πηγαίνοντας  για το σπίτι έβλεπα τον οργασμό της προετοιμασίας για το χοχλιδολόημα.

«Μωρή Μαρία να ‘ρθεις θέλει να πάμε στσι χοχλιούς;» «Εδά ετοιμάζομαι».

Πρέπει να προλάβω, σκέφτομαι, να διαβάσω λιγάκι για να με πάρει μαζί του ο πατέρας μου. Από το μεσημεριανό φαγητό, αμέσως έτρεξα στο διάβασμα και μετά στις ετοιμασίες. Το καλάθι, το σκέπασμα, ο λύχνος, τα φυτίλια, τα σπίρτα, το λάδι στο μπουκάλι, όλα έτοιμα. Το μούχρισμα η πλατεία είναι γεμάτη κόσμο με τα καλάθια στα χέρια. Οι παρέες παίρνουν το δρόμο για τις χαλέπες που είναι γεμάτες φασκομηλιές και τράφους. Άμα βγει κανείς στο βιγλί θα δει μέσα στη νύχτα εκατοντάδες φωτάκια σαν τα αστέρια του ουρανού να κινούνται αργά αργά πέρα δώθε. Μια υπέροχη εικόνα. «Μπρε χοχλιέ με το σομάρι πέψε μου ένα κεντινάρι. Πέψε μου και το σύντροφό σου να μη σου κόψω το λαιμό σου». «Αυτό το τραγουδάκι θα πεις, μόλις βρεις τον πρώτο χοχλιό, μου είπε ο πατέρας μου, για να βρούμε πολλούς καημένε». Η σοδιά πήγαινε πολύ καλά. Σε λίγη ώρα ο πατέρας μου μου λέει: «Θαρρώ καημένε πως θα σηκωθεί αέρας μόνο μάζωνε γρήγορα γιατί θα χωστούνε». Στην επιστροφή το ίδιο πανηγύρι και τα πειράγματα για το ποιός μάζωξε πιο πολλούς χοχλιούς έδιναν και έπαιρναν. «Εβρήκετε μπρε;». «Εβρήκαμε ίσαμε πέντε κεντινάρια». «Εμείς εβρήκαμε δια δυο ψηματές». Στο σπίτι η μάνα μου περίμενε με αγωνία για να μην κρυώσει το κοπέλι, λέει. «Ήβρετε πράμα, γη…». «Εγεμίσαμε το καλάθι, λέει ο πατέρας μου, η τύχη του πρωτάρη, μόνο κράτησε όσους ψήσεις αύριο και τους άλλους βάλε τους στο κοφίνι».

Την επομένη οι κόντρες συνεχίστηκαν στο σχολείο για το ποιος είναι ο καλύτερος χοχλιδολόγος.

*Με αφορμή το ανοιξιάτικο χοχλιδολόημα που γίνεται τούτη την εποχή στην Κρήτη.

* Κεντινάρι = εκατοντάδα