Πλαντώ παππούλη Νίκο…

Φέτος συμπληρώνονται 55 χρόνια από το θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη. Αφορμή βρίσκουμε για να σας μεταφέρουμε ένα απόσπασμα από άρθρο του δημοσιογράφου Αλέκου Ανδρικάκη που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ του Ηρακλείου με τίτλο «Παππούλη Νίκο, στο Μεγάλο Κάστρο* τις βραδιές καταργούμε τα όνειρα του πρωινού..». Σαν να είναι ένα γράμμα στο μεγάλο Κρητικό, ένα γράμμα – παράπονο για το Μεγάλο Κάστρο, που ταιριάζει απόλυτα και στη σημερινή ελληνική πραγματικότητα…

«…Καπετάν Μιχάληδες και Ζορμπάδες μην ψάχνεις, δεν θα βρεις πολλούς.

Οι καπετάν Μιχάληδες μας τέλειωσαν… Ούτε τον Ζορμπά σου διαβάζουν πλέον οι άνθρωποι της πολιτείας. Τι ελπίδα να έχει έτσι το μικρό μας, όπως το καταντήσαμε, Κάστρο; Πού την ξεπουλήσαμε τη ζωή μας;

Μην ψάχνεις παππούλη, δεν θα βρεις ούτε ποιητάδες και συγγραφείς, δεν θα βρεις πολλές ευαίσθητες ψυχές να πονάνε τον τόπο και να θέλουν να κάμουν το χρέος τους. Εκτός κι αν το χρέος τους ταυτίζεται με το οικονομικό όφελος. Αν πρόκειται να διεκδικήσουμε κάποιες αποζημιώσεις, το χρέος θα το κάμουμε. Γι’ αυτό και δεν μας πειράζει που οι δυνατοί κάθονται στις καρέκλες για τη βολή τους και το δικό τους όφελος.

Εσύ όμως δεν έλεγες ότι ο πιο ιερός αγώνας είναι εκείνος που ξέρεις ότι είναι χαμένος; Και δεν είναι αγώνας για τον εαυτό σου. Αλτρουισμός είναι αυτό. Μα δεν την ξέρει αυτή τη λέξη το Κάστρο σου.

Κατάλαβες, νομίζω, ότι είναι άλλος ο πολιτισμός τώρα. Είναι άλλες οι προτεραιότητες. Είναι πλέον το χρήμα που κάνει κουμάντο. Αν το ‘χουμε, δεν μας λείπει τίποτε. Αν δε το ‘χουμε, χαμένα έχουμε τα πάντα.

Τις λες τώρα παππούλη Νίκο; Είναι το Μεγάλο Κάστρο η πόλη να πάρεις πάλι φόρα για τη ζωή;

Τι ωραία λόγια έγραψες στην «Αναφορά στον Γκρέκο». Ποιος τ’ άκουσε όμως.

«Όταν με τη θεία και κωμική έπαρση της νιότης γυρίζαμε ως τα ξημερώματα τους δρόμους του Μεγάλου Κάστρου, με τι πεποίθηση κι ορμή γκρεμίζαμε και ξαναχτίζαμε τον κόσμο. Δε μας χωρούσαν τα τείχη της μικρής μας πολιτείας, μήτε οι ιδέες που μας είχαν μάθει οι δάσκαλοι, μήτε μπορούσαμε να βολευτούμε μέσα στις συνηθισμένες χαρές και φιλοδοξίες των ανθρώπων, όλο και λέγαμε: «Να σπάσουμε τα σύνορα». Ποια σύνορα; Δεν ξέραμε, ανοίγαμε μονάχα τα μπράτσα μας, σαν να πλαντούσαμε».

Φαίνεται, όμως, ότι ο Θεός τελικά αποδέχτηκε το παράπονο – ευχή του Καπετάν Μιχάλη, και μας τιμώρησε: «Έχω παράπονο του Θεού που δεν μας έκανε ατσαλένια τα κορμιά των Κρητικών, να μπορούμε να βαστάξουμε εκατό, διακόσια, τρακόσια χρόνια, όσο να λευτερώσουμε την Κρήτη, κι ύστερα, ας γενούμε μπούλβερη και κουρνιαχτός…»

Ο αγέρας στο Μεγάλο Κάστρο δεν είναι ο ίδιος που σου έδωσε πνοή. Δεν είναι αυτός που σου φύσηξε στο πρόσωπο. Συμφωνείς; Ε, που πας; Γιατί μας αφήνεις μόνους κι εσύ; Ούτε να μας μαλώσεις; Αυτή είναι η τιμωρία μας. Η απαξίωση των Μεγάλων Ψυχών. Πότε θα μας παρατήσει κι ο καπετάνιος Άγιος* μας. Για να νιώσουμε απόλυτη ανασφάλεια.

Σοφά έγραψες. Δεν υπάρχουν ιδέες – υπάρχουν μονάχα άνθρωποι που κουβαλούν τις ιδέες – κι αυτές παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τις κουβαλάει.

Κοντύναμε όλοι μας. Μαζί με το Κάστρο σου…

Πλαντώ παππούλη Νίκο…

 

* Μεγάλο Κάστρο = Ηράκλειο

* Καπετάνιος Άγιος = ο Άγιος Μηνάς

Γιάννης Νιωτάκης

 

 

Οι ευχές μας

Φίλες και φίλοι, Χριστός Ανέστη.

Ευχόμαστε, το Αναστάσιμο μήνυμα της Αγάπης να φέρει γαλήνη στις καρδιές μας, να βοηθήσει να αναγεννηθεί ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά και να αποκτήσει το κουράγιο και την αισιοδοξία που χρειάζεται τις μέρες μας.

Το Διοικητικό Συμβούλιο

 

Προς του φίλους αναγνώστες

Με μεγάλη μας λύπη σας ενημερώνουμε ότι με την κατάργηση από τη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης, της επιχορήγησης διακίνησης των εντύπων, μέσω των ΕΛ-ΤΑ, αυξάνονται τα ταχυδρομικά τέλη αποστολής τους. Αυτό θα έχει ως συνέπεια, προκειμένου να επιβιώσει το περιοδικό μας, από το επόμενο τεύχος να μειωθεί ο αριθμός των παραληπτών και να κυκλοφορεί κυρίως στα όρια που δραστηριοποιείται η Αδελφότητά μας.

Όσοι φίλοι μας επιθυμούν να συνεχίσουν να παίρνουν το έντυπό μας παρακαλούμε στο εξής όπως αποστέλλουν το ποσό των 10 ευρώ για να καλύψει τα ετήσια τέλη αποστολής του.

Για τους  φίλους που μας έχουν ήδη στείλει οικονομική ενίσχυση την τελευταία διετία η αποστολή θα συνεχιστεί κανονικά.

 

Για την οικονομική στήριξη

Αρκετοί φίλοι έχουν εκφράσει την επιθυμία να ενισχύσουν οικονομικά την Αδελφότητά μας. Όσοι θέλουν μπορούν να καταθέσουν το ποσό που επιθυμούν σε λογαριασμό της Αδελφότητας (Συνεταιριστική Τράπεζα Δωδεκανήσου λογ. Νο DE19144500023) ή (Αγροτική Τράπεζα λογ. 388/01054718-78) ή να το εμβάσουν με ταχυδρομική επιταγή στη διεύθυνση: Αδελφότητα Κρητών Ρόδου, Τ.Θ. 328, 85100 ΡΟΔΟΣ.

Ευχαριστούμε θερμά τους φίλους που ενίσχυσαν οικονομικά την Αδελφότητά μας το τρίμηνο που πέρασε.